تبليغاتX
خواندنیهای شیرین

خواندنیهای شیرین

وجالب

تک بیت های ناب...

 

   مرغ در دامم مرا پروانه پرواز نیست

                                                                  در گلویم نغمه هست و رخصت آواز نیست

***

منم و دلی که دانم به دو دست دارم او را

                                                                      اگرش نگاه داری به تو میسپارم او را

***

 مردم از حسرت به پیغامی،دلم را شاد کن

                                                                          ای که گفتی فراموشت نسازم یاد کن

***

من شمع جانگدازم،تو صبح جانفزایی

                                                                           سوزم گرت نبینم،میرم چو رخ نمایی

***

گفتم از دل برود چون ز مقابل برود

                                                                         غافل از اینکه چو رفت از پی او دل برود

***

کردم سفر از کوی تو شاید روی از یاد

                                                                       فریاد که جز یاد توام همسفری نیست

***

گرم صد بار سوزی باز برگرد سرت گردم

                                                                      نیم پروانه کز یک سوختن در دست و پا افتم

***

ای ناگهان تر از همه اتفاق ها !

                                                                 پایان خوب قصه تلخ فراقها!!!

***

قلب هر خاکی که بشکافد نشانش عاشقیست

                                                                  هر گلی که غنچه زد نامش شقایق میشود

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1385/02/26ساعت 19:11  توسط mangooly  | 

وجدان

مرد خود را در آیینه ماشین نگریست

چهره اش  برایش غریب بود .رنگ به چهره نداشت

و تمام اندامش می لرزیدبه خود نهیب زد برگرد

شاید هنوز دیر نشده باشد

شاید هنوز فرصتی برای جبران باشد !

محکم روی ترمز کوبید و دور زد

جوان هنوز کنار جاده افتاده بود سرش را به

قلب جوان نزدیک کرد.......

جوان نالید

مرد خندید،وجدان خندید

ستاره ها هم خندیدند..................!!!

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/02/18ساعت 18:39  توسط mangooly  | 

شیوه های عجیب برای اعتراض

یک آدم بیکار ولی شهرت طلب موفق شده بد جوری نامش را سر زبانها

بیندازد.او که چند ماه قبل در راستای رسیدگی به حقوق

دانشجویان ایتالیایی یک بادام زمینی را با دماغش تا خانه نخست وزیر ایتالیا

برده بود حالا پیشرفته تر شده و اعتراض مدرن تر و با کلاس تری کرده است.

مارک مگ گووان ۴۰ ساله این بار برای اعتراض به فشار دولت ایتالیا

به رسانه های گروهی این کشور یک تلویزیون ۲۴ اینچ را با گوشش روی زمین کشید

مارک که حالا خیلی مشهورتر از گذشته شده با این کارش تعجب

بسیاری از عابران را بر انگیخت و بیش از ۱۲۰۰ عکاس و خبر نگار از شبکه های

مختلف رادیو و تلویزیون  و روزنامه ها و مجلات محلی و خبر نگاران خارجی را

به سوی خود کشید .

طریقه کشیدن تلویزیون هم به این صورت بود که مک گووان طنابی را از درون

تلویزیون رد کرد و ان طناب را به وسیله چسب و وسایل دیگر به گوشش

متصل کرد و تلویزیون را حدود ۴ کیلو متر تا جلو کاخ نخست وزیری

ایتالیا کشاند. این ماجرا جوی ایتالیایی دلیل کارش را پیدا شدن گوش شنوایی

برای این اعتراض ها عنوان کرد و گفت:با این کارم می توانم صدای اعتراض

بسیاری از مردم کشورم را به گوش جهانیان برسانم.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 1385/02/04ساعت 0:7  توسط mangooly  |